2014 Ognisko MERS-CoV w Jeddah – link do zakładów opieki zdrowotnej AD 3

Gdy dostępna była informacja o narażeniu przed wystąpieniem choroby, scharakteryzowaliśmy przyjęcia do placówki służby zdrowia zgodnie z podstawową diagnozą i scharakteryzowaliśmy wizyty w zakładzie opieki zdrowotnej według rodzaju (wizyta w trybie nagłym lub ambulatoryjnym lub wizyty u hospitalizowanych przyjaciół lub rodziny ). Pacjenci z objawami, którzy nie byli pracownikami służby zdrowia i którzy nie mieli żadnej z wyżej wymienionych ekspozycji, uznawani byli za potencjalne pierwotne przypadki. Objawy i objawy zgłaszane przez pacjentów były bezobjawowe
Przeprowadziliśmy ankietę telefoniczną od 26 maja do 8 czerwca 2014 roku, pacjentów, którzy zostali zakodowani przez Ministerstwo Zdrowia i zgłosili się do WHO jako bezobjawowe. Co najmniej cztery próby kontaktu z pacjentami z dostępnymi numerami telefonów. Uzyskaliśmy ustną zgodę od tych pacjentów i przeprowadziliśmy wywiady telefoniczne w języku arabskim lub angielskim.
Próbowaliśmy ustalić, czy w rzeczywistości jeden z następujących objawów pojawił się w ciągu miesiąca przed badaniem PCR, aby wykryć MERS-CoV (okres, który był zgodny z przewidywanym czasem trwania wirusowego zrzucania) 20: kaszel, skrócenie oddechu, wycieku z nosa, bólu gardła, krwioplucia, gorączki, dreszczy, bólu mięśni, bólu brzucha, nudności, wymiotów, biegunki, wysypki, zmęczenia, bólu w klatce piersiowej, bólu głowy, nocnych potów lub innych objawów. Pytania dotyczące wywiadu dotyczyły cech demograficznych pacjentów, ich zawodu oraz podstawowych stanów medycznych, a także przebiegu klinicznego infekcji, powodów testowania w celu wykrycia MERS-CoV oraz historii określonych objawów. Read more „2014 Ognisko MERS-CoV w Jeddah – link do zakładów opieki zdrowotnej AD 3”

Hematopoeza klonalna związana z wiekiem związana z niekorzystnymi rezultatami AD 6

Uczestnicy z cukrzycą typu 2 mieli nieco większe prawdopodobieństwo wystąpienia mutacji niż osoby bez cukrzycy typu 2 w każdej grupie wiekowej (ryc. S5 w dodatku uzupełniającym). Choroby sercowo-naczyniowe są główną przyczyną śmierci na całym świecie. Biorąc pod uwagę związek mutacji somatycznych z podwyższoną śmiertelnością związaną z przyczynami i związanymi z układem sercowo-naczyniowym, przeprowadziliśmy analizy asocjacyjne danych z dwóch kohort obejmujących 3353 osoby, dla których dostępne były dane dotyczące choroby wieńcowej i udaru niedokrwiennego. Po wykluczeniu osób z wcześniejszymi zdarzeniami, stwierdziliśmy zwiększoną łączną częstość występowania zarówno choroby niedokrwiennej serca, jak i udaru niedokrwiennego u nosicieli mutacji (ryc. S12A i S12B w dodatkowym dodatku). W analizach wielozmiennych, które obejmowały wiek, płeć, status w odniesieniu do cukrzycy typu 2, skurczowe ciśnienie krwi i wskaźnik masy ciała jako współzmienne, wskaźniki ryzyka dla incydentów choroby wieńcowej i udaru niedokrwiennego u osób z mutacją somatyczną w porównaniu z tymi bez mutacji wynosiły odpowiednio 2,0 (95% CI, 1,2 do 3,5; P = 0,02) i 2,6 (95% CI, 1,3 to 4,8; P = 0,003) (rys. Read more „Hematopoeza klonalna związana z wiekiem związana z niekorzystnymi rezultatami AD 6”

Polisacharydowa szczepionka koniugatowa przeciwko pneumokokowemu zapaleniu płuc u dorosłych AD 3

Analizy wszystkich punktów końcowych zostały szczegółowo określone w protokole badania. Celem bezpieczeństwa była ocena profilu bezpieczeństwa PCV13 mierzonego przez częstość występowania poważnych zdarzeń niepożądanych przez 28 dni po szczepieniu wśród wszystkich uczestników oraz przez 6 miesięcy po szczepieniu wśród uczestników podgrupy bezpieczeństwa. Dodatkowymi celami bezpieczeństwa były: ocena częstotliwości reakcji lokalnych, zdarzeń systemowych i zdarzeń niepożądanych wśród uczestników podgrupy bezpieczeństwa oraz ocena liczby zgonów z jakiejkolwiek przyczyny wśród wszystkich uczestników.
Procedury
Nadzór nad podejrzeniem zapalenia płuc i inwazyjną chorobą pneumokokową przeprowadzono od 15 września 2008 r. Do 28 sierpnia 2013 r .; zakończono okres obserwacji po zakończeniu wcześniej ustalonej liczby pierwszych epizodów zapalenia płuc typu nabytego w postaci szczepionki. Nadzór przeprowadzono w 59 ośrodkach wartowniczych zlokalizowanych w regionach, w których uczestnicy byli zapisani.
Rutynę diagnostyczną odzwierciedlającą standard praktyki stosowano u wszystkich pacjentów, którzy prezentowali ośrodkom wartowniczym z objawami infekcji dolnych dróg oddechowych. Read more „Polisacharydowa szczepionka koniugatowa przeciwko pneumokokowemu zapaleniu płuc u dorosłych AD 3”

Polisacharydowa szczepionka koniugatowa przeciwko pneumokokowemu zapaleniu płuc u dorosłych

Szczepionki skoniugowane z polisacharydami pneumokokowymi zapobiegają chorobie pneumokokowej u niemowląt, ale ich skuteczność przeciwko zapaleniu płuc wywołanemu przez pneumokokowe zapalenie płuc u osób w wieku 65 lat i starszych nie jest znana. Metody
W randomizowanym, podwójnie ślepym, kontrolowanym placebo badaniu z udziałem 84 496 dorosłych w wieku 65 lat lub starszych, ocenialiśmy skuteczność 13-walentnej skoniugowanej szczepionki polisacharydowej (PCV13) w zapobieganiu pierwszym epizodom szczepów wirusa pneumokoków typu szczepionkowego zapalenie płuc, pozaszpitowe i nieinwazyjne pneumokokowe zapalenie płuc wywołane przez społeczność oraz inwazyjną chorobę pneumokokową. Do identyfikacji pozaszpitalnego zapalenia płuc i inwazyjnej choroby pneumokokowej wykorzystano standardowe metody laboratoryjne i specyficzny serotypowy test wykrywania antygenów w moczu.
Wyniki
W analizie protokołów pierwszych epizodów zakażeń wywołanych szczepami typu szczepionkowego, zapalenie płuc wywołane przez społeczność wystąpiło u 49 osób w grupie PCV13 i 90 osób w grupie placebo (skuteczność szczepionki, 45,6%, przedział ufności 95,2% [CI ], 21,8 do 62,5), bezobróbowe i nieinwazyjne zapalenie płuc wywołane przez społeczność wystąpiło u 33 osób w grupie PCV13 i 60 osób w grupie placebo (skuteczność szczepionki, 45,0%, 95,2% CI, 14,2 do 65,3), oraz wystąpiła inwazyjna choroba pneumokokowa u 7 osób w grupie PCV13 i 28 osób w grupie placebo (skuteczność szczepionki, 75,0%, 95% CI, 41,4 do 90,8). Skuteczność utrzymywała się przez cały okres próby (średni czas obserwacji 3,97 roku). W zmodyfikowanej analizie zamiar-leczenie zaobserwowano podobną skuteczność (skuteczność szczepionki, 37,7%, 41,1% i 75,8%, odpowiednio), a pozaszpitalne zapalenie płuc wystąpiło u 747 osób w grupie PCV13 i 787 osób w grupie placebo (skuteczność szczepionki, 5,1%, 95% CI, od -5,1 do 14,2). Liczby poważnych zdarzeń niepożądanych i zgonów były podobne w obu grupach, ale w grupie PCV13 wystąpiło więcej reakcji miejscowych. Read more „Polisacharydowa szczepionka koniugatowa przeciwko pneumokokowemu zapaleniu płuc u dorosłych”