Randomizowana próba doksycykliny w zakażeniu Mansonella perstans ad 8

Gniazda robaka zostały wykryte przez ultrasonografię w mosznowatych naczyniach limfatycznych 24 z 63 mężczyzn zakażonych przez W. bancrofti (38%), którzy zostali przetestowani na początku badania. W żadnej z grup po 12 miesiącach nie zaobserwowano zmiany liczby gniazd robaków wykrytych przez ultrasonografię. Dyskusja
Infekcja M. perstans jest szeroko rozpowszechniona w środkowej Afryce i północnej Ameryce Południowej oraz na wyspach karaibskich, a jej rozpowszechnienie wynosi od 80 do 100% .12,13 Niemniej jednak niewiele wiadomo na temat klinicznych objawów zakażenia M. Read more „Randomizowana próba doksycykliny w zakażeniu Mansonella perstans ad 8”

Randomizowana próba doksycykliny w zakażeniu Mansonella perstans ad 7

Wśród pacjentów z grupami doksycykliny, M. perstans wolbachia DNA można było ocenić tylko u dwóch osobników, którzy byli dodatni pod względem M. perstans mikrofilarii po 12 miesiącach; u tych dwóch pacjentów M. perstans wolbachia DNA był niewykrywalny po leczeniu doksycykliną. Rycina 3. Read more „Randomizowana próba doksycykliny w zakażeniu Mansonella perstans ad 7”

Randomizowana próba doksycykliny w zakażeniu Mansonella perstans ad 5

Różnice w proporcjach (wyrażone w procentach) wykorzystano do porównania częstości występowania zdarzeń niepożądanych. Obliczenia przeprowadzono przy użyciu pakietu monet dla wnioskowania warunkowego, wersja 0.6-7, oprogramowania statystycznego R, wersja 2.7.0 (regresja logistyczna) dla testu Wilcoxona-Manna-Whitneya 10,10, i przy użyciu Statxact 8 PROCs do badań dokładnego ryzyka względnego i różnic w proporcjach. Test rangowanych znaków Wilcoxona wykorzystano do porównań parami wyników testów łańcuch-reakcja polimerazy (PCR). Wyniki
Charakterystyki poziomu bazowego
Tabela 1. Tabela 1. Read more „Randomizowana próba doksycykliny w zakażeniu Mansonella perstans ad 5”

Randomizowana próba doksycykliny w zakażeniu Mansonella perstans czesc 4

Ultrasonografia została wykonana przez doświadczonego radiologa, który nie był świadomy zadań grupowych. Analiza statystyczna
Jako główny punkt końcowy badania wybrano redukcję o 50% lub więcej w M. perstans w skali mikrofilarii po roku w odpowiedzi na leczenie doksycykliną, ponieważ na podstawie wcześniejszych doświadczeń z pomiarami mikrofilarii M. perstans z czasem prawdopodobnie nie będzie reprezentował losowej zmienności w zliczeniach. Oszacowaliśmy, że przy próbie 40 osób w każdej grupie, badanie będzie miało 90% mocy, aby wykazać 50% średnie zmniejszenie procentowego poziomu wyjściowego M. Read more „Randomizowana próba doksycykliny w zakażeniu Mansonella perstans czesc 4”

Implantacja defibrylatora Wczesny zawał mięśnia sercowego

Częstość zgonów, w tym nagła śmierć sercowa, jest najwyższa we wczesnym okresie po zawale mięśnia sercowego. Jednak obecne wytyczne nie zalecają stosowania implantowalnego defibrylatora kardiowertera (ICD) w ciągu 40 dni po zawale mięśnia sercowego w celu zapobiegania nagłej śmierci sercowej. Testowaliśmy hipotezę, że pacjenci z podwyższonym ryzykiem, którzy są leczeni wcześnie za pomocą ICD, będą żyli dłużej niż ci, którzy otrzymują optymalną terapię medyczną. Metody
W tym zrandomizowanym, prospektywnym, otwartym, wieloośrodkowym badaniu z udziałem badacza zarejestrowano 62 944 niewyselekcjonowanych pacjentów z zawałem mięśnia sercowego. Z tej całkowitej liczby 898 pacjentów zapisywano od 5 do 31 dni po wystąpieniu zdarzenia, jeśli spełnili pewne kryteria kliniczne: zmniejszoną frakcję wyrzutową lewej komory (. Read more „Implantacja defibrylatora Wczesny zawał mięśnia sercowego”

Ekspresja mikroRNA, przeżycie i odpowiedź na interferon w raku wątroby ad 7

Zastosowaliśmy regresję proporcjonalnych hazardów Coxa, aby ocenić wpływ leczenia na przeżywalność u pacjentów w kohorcie 2, którzy mieli niską ekspresję miR-26 (Tabela 2). W obu analizach jednoczynnikowych i wieloczynnikowych interferon alfa wiązał się ze znaczną poprawą przeżywalności u pacjentów z obniżoną ekspresją miR-26. Obserwowano znaczącą interakcję między ekspresją miR-26 a terapią interferonem alfa w odniesieniu do wpływu na przeżycie (miR-26a, P = 0,004 dla interakcji, miR-26b, P = 0,02 dla interakcji). Tak więc ekspresja miR-26 pojawiła się jako niezależny czynnik prognostyczny odpowiedzi na interferon alfa. Dyskusja
Przeanalizowaliśmy profile mikroRNA w głównie rakiem wątrobowokomórkowym związanym z HBV u mężczyzn i kobiet oraz powiązanie poziomów ekspresji mikroRNA z przeżyciem i odpowiedzią na leczenie za pomocą interferonu alfa w trzech niezależnych kohortach. Read more „Ekspresja mikroRNA, przeżycie i odpowiedź na interferon w raku wątroby ad 7”

Ekspresja mikroRNA, przeżycie i odpowiedź na interferon w raku wątroby ad 6

W kohorcie 2 24 pacjentów miało wysoką ekspresję miR-26a, a 35 pacjentów miało niską ekspresję miR-26a. W kohorcie 3 21 pacjentów miało wysoką ekspresję miR-26a, a 19 pacjentów miało niską ekspresję miR-26a. Panele C i D pokazują związek pomiędzy terapią adiuwantową a interferonem alfa i całkowitym przeżyciem u pacjentów z nowotworami o niskiej ekspresji miR-26a. W grupie 2 było 24 pacjentów w grupie otrzymującej interferon alfa i 35 pacjentów w grupie kontrolnej. W grupie 3 było 20 pacjentów, którzy otrzymali interferon alfa i 19 pacjentów w grupie kontrolnej. Read more „Ekspresja mikroRNA, przeżycie i odpowiedź na interferon w raku wątroby ad 6”

Badanie przesiewowe w kierunku raka jelita grubego

Toribara and Sleisenger (wydanie z 30 marca) poddano przeglądowi pod kątem raka okrężnicy i odbytnicy. Od 1992 r. Prospektywne badania kliniczno-kontrolne, takie jak te przeprowadzone przez Wahrendörfa i wsp., 2 wykazały obniżoną śmiertelność w przypadku raka okrężnicy i odbytu za pomocą testu krwi utajonej Hemoccult II w kale. Obecnie istnieją mocne dowody na to, że możliwe jest zmniejszenie śmiertelności poprzez badania przesiewowe z użyciem Hemoccult II osób w wieku powyżej 50 lat. Dowody są równie silne, jak w mammografii pod kątem badań przesiewowych w kierunku raka piersi, i silniejsze niż w przypadku rozmazów Pap w badaniach przesiewowych w kierunku raka szyjki macicy, dla których nie ma badań prospektywnych. Read more „Badanie przesiewowe w kierunku raka jelita grubego”