Randomizowana próba doksycykliny w zakażeniu Mansonella perstans ad 7

Wśród pacjentów z grupami doksycykliny, M. perstans wolbachia DNA można było ocenić tylko u dwóch osobników, którzy byli dodatni pod względem M. perstans mikrofilarii po 12 miesiącach; u tych dwóch pacjentów M. perstans wolbachia DNA był niewykrywalny po leczeniu doksycykliną. Rycina 3. Read more „Randomizowana próba doksycykliny w zakażeniu Mansonella perstans ad 7”

Randomizowana próba doksycykliny w zakażeniu Mansonella perstans ad 6

Po 12 miesiącach pierwotny punkt końcowy 50-procentowego spadku poziomu M. multiwłókienkowego osiągnięto u 92 z 93 pacjentów, którzy otrzymywali doksycyklinę, w porównaniu z 58 z 90 pacjentów, którzy nie otrzymywali doksycykliny (względne ryzyko, 1,54; 95% CI, 1,33 do 1,83, P <0,001). W rzeczywistości całkowity klirens wykrywalnych mikrofilarii M. perstans po 12 miesiącach został osiągnięty u 67 z 69 pacjentów (97%), którzy otrzymali tylko doksycyklinę, w porównaniu z 10 z 63 pacjentów (16%), którzy nie otrzymali leczenia (ryzyko względne, 6,18; 95% CI, 3,63 do 11,89; P <0,001) (Figura 2) i 5 z 27 osobników (19%), którzy otrzymali albendazol-wermektynę, ale nie doksycyklinę. Pojedyncza dawka albendazol-ivermectin była dystrybuowana we wszystkich badanych wioskach od 12 miesięcy do 36 miesięcy w ramach krajowego programu leczenia masowego w celu eliminacji filariozy limfatycznej. Read more „Randomizowana próba doksycykliny w zakażeniu Mansonella perstans ad 6”

Randomizowana próba doksycykliny w zakażeniu Mansonella perstans ad 5

Różnice w proporcjach (wyrażone w procentach) wykorzystano do porównania częstości występowania zdarzeń niepożądanych. Obliczenia przeprowadzono przy użyciu pakietu monet dla wnioskowania warunkowego, wersja 0.6-7, oprogramowania statystycznego R, wersja 2.7.0 (regresja logistyczna) dla testu Wilcoxona-Manna-Whitneya 10,10, i przy użyciu Statxact 8 PROCs do badań dokładnego ryzyka względnego i różnic w proporcjach. Test rangowanych znaków Wilcoxona wykorzystano do porównań parami wyników testów łańcuch-reakcja polimerazy (PCR). Wyniki
Charakterystyki poziomu bazowego
Tabela 1. Tabela 1. Read more „Randomizowana próba doksycykliny w zakażeniu Mansonella perstans ad 5”

Randomizowana próba doksycykliny w zakażeniu Mansonella perstans czesc 4

Ultrasonografia została wykonana przez doświadczonego radiologa, który nie był świadomy zadań grupowych. Analiza statystyczna
Jako główny punkt końcowy badania wybrano redukcję o 50% lub więcej w M. perstans w skali mikrofilarii po roku w odpowiedzi na leczenie doksycykliną, ponieważ na podstawie wcześniejszych doświadczeń z pomiarami mikrofilarii M. perstans z czasem prawdopodobnie nie będzie reprezentował losowej zmienności w zliczeniach. Oszacowaliśmy, że przy próbie 40 osób w każdej grupie, badanie będzie miało 90% mocy, aby wykazać 50% średnie zmniejszenie procentowego poziomu wyjściowego M. Read more „Randomizowana próba doksycykliny w zakażeniu Mansonella perstans czesc 4”

Implantacja defibrylatora Wczesny zawał mięśnia sercowego ad 5

1. Skumulowane ryzyko zgonu z jakiejkolwiek przyczyny według grupy analitycznej. Po zamknięciu badania, ostateczna informacja o stanie życiowym była dostępna dla 897 pacjentów. Jeden pacjent stracił kontakt z chorym. W przypadku pacjentów, którzy cofnęli zgodę, dane były cenzurowane w momencie wycofania. Read more „Implantacja defibrylatora Wczesny zawał mięśnia sercowego ad 5”

Implantacja defibrylatora Wczesny zawał mięśnia sercowego czesc 4

Aby obliczyć wymaganą liczbę pacjentów, przyjęliśmy błąd alfa wynoszący 5% (dwustronny), błąd beta wynoszący 20%, 30-miesięczny okres rekrutacji i minimalny okres obserwacji wynoszący 2 lata. W przypadku wskaźnika utraty aktywności po 1% rocznie i biorąc pod uwagę projekt sekwencjonowania grup, wymagana liczba pacjentów w każdej grupie terapeutycznej wynosiła 350. Ponieważ odsetek pacjentów poddanych badaniom przesiewowym, którzy zostali wykluczeni, był nieoczekiwanie wysoki, czas rekrutacji wzrósł ponad dwukrotnie. 13 grudnia 2005 r., Ze względu na niższy niż oczekiwano wskaźnik umieralności, Rada ds. Monitorowania danych i bezpieczeństwa zaleciła nam zwiększenie liczby pacjentów do 900 i wydłużenie okresu obserwacji do czasu, aż ostatni pacjent był w badaniu przez rok. Read more „Implantacja defibrylatora Wczesny zawał mięśnia sercowego czesc 4”

Implantacja defibrylatora Wczesny zawał mięśnia sercowego cd

Aby zwiększyć rekrutację, w trakcie badania dokonano dwóch modyfikacji: pacjenci z zawałem mięśnia sercowego bez uniesienia odcinka ST zostali włączeni od czerwca 2002 r .; a kwalifikująca się częstość akcji serca na pierwszym dostępnym EKG w ramach kryterium została zmniejszona ze 100 lub więcej do 90 lub więcej uderzeń na minutę, począwszy od 14 października 2004 r. Spośród pacjentów losowo przydzielonych do grupy ICD 78% otrzymało modele Medtronic z rodziny GEM, 11% Micro Jewel II, 8% Maximo i 3% markiza. Z tej grupy 81% otrzymało jednokomorowy ICD, a ołowiu Fidelisa użyto u 21% pacjentów. Protokół wymagał dwóch następujących po sobie zakończeń migotania komór w 10 J poniżej maksymalnego wyjściowego ICD i stymulacji jednokomorowej komorowej (VVI) przy 40 uderzeniach na minutę, przy maksymalnej energii uderzenia włączonej w leczeniu migotania komór (próg do leczenia, . 200 uderzeń na minutę) i początkowo wyłączono tachykardię komorową. Read more „Implantacja defibrylatora Wczesny zawał mięśnia sercowego cd”

Implantacja defibrylatora Wczesny zawał mięśnia sercowego ad

Częstość akcji serca (określona na elektrokardiogramie przyjęć [EKG]) oraz częstość występowania szybkich, nietrzymałych częstoskurczów komorowych były czynnikami stosowanymi do określenia poziomu ryzyka każdego pacjenta.3,10-16 Metody
Populacja pacjentów i losowanie
W okresie od 9 czerwca 1999 r. Do 15 października 2007 r. Zapisy dotyczące 62 944 pacjentów z ostrym zawałem mięśnia sercowego z lub bez uniesienia odcinka ST zebrano w rejestrze, z którego wywodzi się nasza populacja badawcza. Kryteria wykluczenia obejmowały obecność komorowych zaburzeń rytmu, które wystąpiły przed zawał mięśnia sercowego lub ponad 48 godzin po zdarzeniu i wymagały leczenia, niewydolność serca niewydolności lekowej w IV klasie NYHA w odstępie czasu większym niż 31 dni między zawałem mięśnia sercowego a prezentacją, brak dokumentacji EKG w ciągu pierwszych 48 godzin po wystąpieniu bólu w klatce piersiowej, wskazanie do operacji pomostowania tętnic wieńcowych przed rozpoczęciem badania, zaburzenie psychiatryczne, ciężka współistniejąca choroba, historia złego przestrzegania leczenia, albo niezdolność do wzięcia udziału w tym badaniu lub obecny udział w innym badaniu i niestabilny stan kliniczny. Po wykluczeniu 26 445 pacjentów na podstawie tych kryteriów, 36.499 pacjentów poddano badaniom przesiewowym w celu włączenia. Read more „Implantacja defibrylatora Wczesny zawał mięśnia sercowego ad”

Implantacja defibrylatora Wczesny zawał mięśnia sercowego

Częstość zgonów, w tym nagła śmierć sercowa, jest najwyższa we wczesnym okresie po zawale mięśnia sercowego. Jednak obecne wytyczne nie zalecają stosowania implantowalnego defibrylatora kardiowertera (ICD) w ciągu 40 dni po zawale mięśnia sercowego w celu zapobiegania nagłej śmierci sercowej. Testowaliśmy hipotezę, że pacjenci z podwyższonym ryzykiem, którzy są leczeni wcześnie za pomocą ICD, będą żyli dłużej niż ci, którzy otrzymują optymalną terapię medyczną. Metody
W tym zrandomizowanym, prospektywnym, otwartym, wieloośrodkowym badaniu z udziałem badacza zarejestrowano 62 944 niewyselekcjonowanych pacjentów z zawałem mięśnia sercowego. Z tej całkowitej liczby 898 pacjentów zapisywano od 5 do 31 dni po wystąpieniu zdarzenia, jeśli spełnili pewne kryteria kliniczne: zmniejszoną frakcję wyrzutową lewej komory (. Read more „Implantacja defibrylatora Wczesny zawał mięśnia sercowego”

Ekspresja mikroRNA, przeżycie i odpowiedź na interferon w raku wątroby cd

Zmienne kliniczne były podobne między kohortami testowymi i walidacyjnymi, z wyjątkiem poziomu aminotransferazy alaninowej (ALT), stadium przerzutów do guzów (TNM) i stanu w odniesieniu do leczenia adiuwantowego. Aktywność zapalenia wątroby u pacjentów z rakiem wątrobowokomórkowym związanym z HBV, jak wskazują poziomy ALT, była znacząco niższa u pacjentów w kohorcie 2 niż u pacjentów w kohorcie lub w grupie 3, a więcej pacjentów w kohorcie 2 miało nowotwory we wczesnym stadium . Ponadto 39 pacjentów w kohorcie otrzymało profilaktyczne leczenie adiuwantowe, ale różnica w odpowiedzi nie wydawała się znacząca (P = 0,90 w teście log-rank). Natomiast 53,3% pacjentów w kohorcie 2 i 49,4% w kohorcie 3 otrzymało leczenie wspomagające z interferonem alfa, które poprawiło całkowity czas przeżycia .3,4 Stowarzyszenie mikroRNA z seksem i wynikami klinicznymi
Aby wyszukać różnice w ekspresji mikroRNA między próbkami wątroby od mężczyzn i kobietami, analizowaliśmy na całym świecie profile ekspresji mikroRNA 241 pacjentów w kohorcie 1, w których dostępne były zarówno dane mikromacierzy mikroukładu nowotworowego jak i nietomórkowego (Gene Expression Omnibus [GEO ] numer dostępu, GSE6857) .21 Aby uniknąć potencjalnych czynników zakłócających, dobrany i dopasowany do wieku zestaw przypadków został wykorzystany do identyfikacji mikroRNA o różnych poziomach ekspresji u mężczyzn i kobiet, składający się z wszystkich 30 kobiet i dwóch dopasowanych wiekowo grup kontrolnych mężczyzn , z których każda składa się z 31 pacjentów (grupy G1 i G2). Charakterystyka kliniczna kobiet i mężczyzn w dwóch grupach kontrolnych była podobna (Tabela 2 w Dodatku uzupełniającym). Read more „Ekspresja mikroRNA, przeżycie i odpowiedź na interferon w raku wątroby cd”