Implantacja defibrylatora Wczesny zawał mięśnia sercowego ad

Częstość akcji serca (określona na elektrokardiogramie przyjęć [EKG]) oraz częstość występowania szybkich, nietrzymałych częstoskurczów komorowych były czynnikami stosowanymi do określenia poziomu ryzyka każdego pacjenta.3,10-16 Metody
Populacja pacjentów i losowanie
W okresie od 9 czerwca 1999 r. Do 15 października 2007 r. Zapisy dotyczące 62 944 pacjentów z ostrym zawałem mięśnia sercowego z lub bez uniesienia odcinka ST zebrano w rejestrze, z którego wywodzi się nasza populacja badawcza. Kryteria wykluczenia obejmowały obecność komorowych zaburzeń rytmu, które wystąpiły przed zawał mięśnia sercowego lub ponad 48 godzin po zdarzeniu i wymagały leczenia, niewydolność serca niewydolności lekowej w IV klasie NYHA w odstępie czasu większym niż 31 dni między zawałem mięśnia sercowego a prezentacją, brak dokumentacji EKG w ciągu pierwszych 48 godzin po wystąpieniu bólu w klatce piersiowej, wskazanie do operacji pomostowania tętnic wieńcowych przed rozpoczęciem badania, zaburzenie psychiatryczne, ciężka współistniejąca choroba, historia złego przestrzegania leczenia, albo niezdolność do wzięcia udziału w tym badaniu lub obecny udział w innym badaniu i niestabilny stan kliniczny. Po wykluczeniu 26 445 pacjentów na podstawie tych kryteriów, 36.499 pacjentów poddano badaniom przesiewowym w celu włączenia.
Pacjenci musieli spełnić przynajmniej jedno z dwóch kryteriów włączenia. Kryterium było częstością rytmu serca wynoszącą 90 uderzeń na minutę lub więcej na pierwszym dostępnym EKG (uzyskanym w ciągu 48 godzin po zawale mięśnia sercowego) i LVEF wynoszącym 40% lub mniej (w jednym z dni od 5 do 31 po zawale mięśnia sercowego). Kryterium 2 nie był podtrzymywany częstoskurcz komorowy składający się z trzech lub więcej przedwczesnych uderzeń komorowych podczas Holter monitorowania EKG, z częstością rytmu serca 150 uderzeń na minutę lub więcej (w dniach 5 do 31).
Łącznie 1311 kwalifikujących się pacjentów, w wieku od 18 do 80 lat, spełniło jedno lub oba kryteria włączenia do badania; 409 pacjentów odmówiło udziału, a pisemna zgoda była niedostępna dla 4. Pozostałych 898 pacjentów (z czego 86% było jeszcze w szpitalu) zostało losowo przydzielonych do leczenia badawczego – 445 w celu otrzymania ICD i 453 w celu otrzymania samej terapii medycznej – przy średniej (. SD) wynoszącej 13 . 7 dni po zawale.
Projekt badania
Głównym celem IRIS była ocena ogólnej śmiertelności w dwóch grupach pacjentów; drugorzędowymi punktami końcowymi były: nagła śmierć sercowa, niewydolna śmierć sercowa i śmierć pozasercowa. Projekt tego zainicjowanego przez europejskich badaczy procesu został opisany wcześniej.17 Na początku wybrano projekt sekwencyjny według O Briena i Fleminga, 18 z trzema analizami pośrednimi, po 50, 100 i 150 zdarzeniach. protokół badania. Jednak w pierwszej sesji, Rada ds. Monitorowania danych i bezpieczeństwa zaleciła nam zastąpienie tej strategii odpowiednimi metodami Lan-DeMets, 19,20 opartymi na tej samej funkcji wydawania alfa, aby umożliwić odchylenia od ustalonej liczby zdarzeń. . W dniu 9 stycznia 2005 r. Zmiana ta została wprowadzona jako dodatek do protokołu.
Protokół badania został zatwierdzony przez lokalne komitety etyczne we wszystkich 92 ośrodkach uczestniczących, a wszyscy pacjenci wyrazili pisemną świadomą zgodę
[przypisy: duodent, lek do inhalacji berodual, tamponada nosa ]

Powiązane tematy z artykułem: duodent lek do inhalacji berodual tamponada nosa